Mineraaltje met een verhaaltje


Foto en verhaal Herwig Pelckmans

Aquamarijn uit ... Ierland!
Ook in februari van 2015 was het weer behoorlijk druk in de "lobby" (= de inkomhal) van de Westward Look in Tucson (Arizona, USA). Dit luxueuze resort staat bekend voor zijn mineralenshow met de grootste concentratie aan onbetaalbare specimens, althans voor de modale burger. Wat niet belet dat ik er elk jaar opnieuw weer heen ga, omdat je er nu eenmaal dingen ziet die je nergens anders zal tegenkomen, en omdat er ook wel wat te beleven valt.

Zo is er op zaterdag een "Meet the Collector Day", een dag waarop je dus een deel van de collectie van een gefortuneerde verzamelaar kunt gaan bewonderen en gezellig een praatje met hem/haar kan maken. Vorig jaar (2015) was het thema van de Tucson Show de "Mineralen van West-Europa", en daarom hadden de organisatoren besloten om eens een museum uit te nodigen om de vitrines in de hall te vullen.

De honneurs werden dus waargenomen door het Mineralogisch Museum van de Universiteit van Harvard (Massachusetts), en aan beide vitrines was het al snel behoorlijk druk. Volkomen terecht, want de curatoren van het museum hadden echt hun uiterste best gedaan om een mooie combinatie te brengen van oude klassiekers en nieuwigheden, van zeer mooi tot interessant lelijk, en van vrij gekend tot zelfs een specimen van watisdatvooriet!

Wat me echter steeds zal bijblijven, is het specimen op de foto: een pracht van een aquamarijnkristal met een mooie, diep blauwe kleur (toch zeker voor deze berylvariëtiet). Het neusje van de zalm; de spreekwoordelijke kers op de taart, was echter de herkomst van het specimen: Ierland! Nooit eerder had ik dergelijke specimens van aquamarijn gezien van Ierland; het was een ware openbaring. Al voelde het een beetje gek, dat ik daarvoor naar de States moest ...

En net toen ik dacht dat het verhaal gedaan was, kwam er een onverwacht vervolg op. MKA-lid Tom Costes schreef immers in Nautilus-Info (Jg. 40, nr. 5, p. 117) dat bepaalde wetenschappers twijfelen aan de Ierse herkomst van dergelijke grote, blauwe, troebele aquamarijnen. Volgens hen zouden er nooit zo'n grote aquamarijnkristallen in Ierland gevonden zijn, en dus vermoeden ze dat bepaalde mineralenhandelaars destijds opzettelijk de vindplaats vervalst hebben, om meer geld te krijgen voor aquamarijnen die helemaal niet uit Ierland komen... Men probeert nu, onder andere door studie van insluitsels en isotopen, de Ierse aquamarijnen te onderscheiden van hun verdachte broertjes ... wordt ongetwijfeld nog vervolgd!

Meer info over het museum van Harvard vind je via onze musea-webpagina