Mineraaltje met een verhaaltje
maandelijkse rubriek met een merkwaardig verhaal over een mineraalspecimen

Halietkristallen op een takje, bb 8 cm, links in daglicht, rechts onder korte golf UV. Salton Sea (begin 50-er jaren), Imperial County, California, USA
Foto en verhaal Paul Mestrom

Haliet als lichtend cadeautje.

Een oud Nederlands gezegde luidt: wie met pek omgaat wordt ermee besmeurd. Een variant daarop zou kunnen zijn: wie met Axel omgaat, wordt met het UV-virus “besmeurd”. Besmeurd nadrukkelijk tussen aanhalingstekens, want de “ziekte” die het gevolg is, is niet onaangenaam. Integendeel!

Min of meer besmeurd toog ik, toen ik in 2017 naar Tucson ging, samen met mijn gids Herwig Pelckmans, naar de jaarvergadering van de FMS, de Fluorescent Mineral Society. Bij aankomst werden we hartelijk ontvangen door een van de bestuursleden. Voor de geplande lezingen kon er al volop genoten worden van tentoongestelde mineralen. Onder UV toonden die letterlijk alle kleuren van de regenboog. Veel daarvan was te koop tegen (naar Tucson-maatstaven) acceptabele prijzen.

Voor de pauze was er een nogal teleurstellende lezing van Don Newsome over “History, Development, and Future of Short Wave UV Lighting”.

In de pauze werd ik benaderd door een zeer vriendelijke dame (haar naam is me ontschoten). Ze had mij gespot als “nieuw gezicht” en vond het nodig me daarom even apart te nemen. Na een gezellige babbel toonde ze me een doos met haliet (steenzout, NaCl). Het waren stukken met mooie kristallen die gegroeid zaten op takjes. Het waren oude vondsten, uit het begin van de vijftiger jaren van de vorige eeuw, van de Salton Sea, Imperial County, California. Onder de korte golf UV werden ze prachtig oranje.

Mij werd gevraagd het naar mijn smaak mooiste stuk aan te wijzen. Toen ik dat gedaan had, kreeg ik dat stuk cadeau. Je ziet mijn keuze op de foto’s hierboven.

Na de pauze was er een presentatie van Dan Moore over de fluorescerende mineralen van Helvetia, Arizona, USA. Zijn stukken had ik in de pauze al bewonderd en zijn verhaal was zo inspirerend, dat een groep van de bezoekers de volgende dag naar de vindplaats toog om er fluorescerende mineralen te verzamelen. Voor Herwig en mij paste dat helaas niet in ons drukke programma.

Mocht je van plan zijn om een keer naar Tucson te gaan, dan is een bezoekje aan de vergadering van de Fluorescent Mineral Society dus zeker het overwegen waard.