Mineraaltje met een verhaaltje
maandelijkse rubriek met een merkwaardig verhaal over een mineraalspecimen


Agaat, 3 cm breed, Kishasa (waarschijnlijk rivier N’Djili ), Congo
Foto en verhaal Paul Van hee

Agaat uit Kinshasa

Mijn eerste en tweede middelbare schooljaren heb ik doorgebracht op internaat in het toenmalig Koninklijk Atheneum van Leopoldstad, in de wijk Kalina (Leopoldstad is nu Kinshasa en de wijk Kalina is nu NGombe). De week-ends waren de minst prettige dagen die je er als jonge knaap moest doorbrengen. Mijn ouders woonden in Matadi in vogelvlucht op zo’n 260 km verder, langs de weg echter meer dan 400 km. Iets waar je, ook toen met redelijk goed onderhouden wegen, wel een volledige dag voor nodig had. Bezoek van je ouders zat er dus niet in. Soms werd je op zondag wel eens opgehaald door een collega van je vader maar dat was toch hoogstens 1, maximaal 2 maal per maand. De school trachtte wel iedereen bezig te houden met allerlei activiteiten zoals vliegtuig- modelbouw, biljarten, cinema op zaterdagavond, enz... Ooit werd er een mini-zoo aangelegd maar dat werd gestopt toen bleek dat de krokodil er na 1 nacht al vandoor was, wat voor enige paniek zorgde.

Een enkele keer werd er een grote daguitstap geregeld om de berg Mangengenge, ca 720 m hoog te beklimmen. Dat was in die tijd niet zo simpel doordat er geen paden aangelegd waren en de beklimming enkel mocht mits er een goede gids bij was. Rugzak en eten voor een hele dag mee. Mijn rugzak werd wel meer door een volwassen opzichter gedragen dan door mezelf. Fysiek was ik niet in orde doordat ik enkele weken voordien pas genezen was van een longontsteking en daarbij de nodige dosissen penicilline ingespoten had gekregen.

Op het einde van die dag bij het terugrijden met de bus was er even tijd om met veel enthousiasme in een redelijk slijkerige rivier te gaan ‘zwemmen’. De bedding lag er vol met rolkeien en eentje ervan vond ik mooi en dat verdween in mijn broekzak. Op de kamer aangekomen het steentje gewassen en het bleek klein agaatje te zijn. Spijtig genoeg heb ik nooit geweten waar exact wij toen gebaad hebben, vermoedelijk in de rivier N’Djili die toen met laagwater stond vanwege het droge seizoen.
Van dit avontuur heb ik toen spijtig genoeg nog een infectie aan de tenen meegekregen waardoor het turn seizoen voor mij op school voorbij was. Het specimen is 3 cm op 1.5 cm. Een kant van dat agaatje heb ik iets gepolijst (foto boven), de andere kant (foto beneden) is nog ruw.